Asıl Engelliler, Biz Sağlamlar Olmasın..

11.Haz.2008

 EYVALLAH'ın Anlamını Biliyor Musunuz..?

Eyvallah’ın manasını gerçek anlamıyla düşündünüz mü? Tasavvufî kültürün en latif tabirlerinden biri olan ‘eyvallah’, çoğu kimseler tarafından yerli yersiz, gelişigüzel kullanılmasına rağmen yine de işitildiğinde veya söylenildiğinde ruhlara serinlik ve rahatlama bahşeden tılsımlı bir söz. Mânevî terbiyeyi insanî hayatta nakış nakış işleyen ve inceleyen tasavvuf, bu hassasiyeti konuşma üslûbunda da göstermiştir.
Eyvallah, üç ayrı kelimeden oluşan Arapça bir cümle. ‘Ey’ veya ‘-iy’, ‘evet, tabii’ gibi anlamlara gelir.
Bilhassa vav’la beraber kullanıldığında dilimizdeki ifadesiyle ‘aynen öyle, tastamam’ gibi manaları içine almaktadır.
‘Tamam, peki’ manasına pratik Arapça’da halihazırda ‘eyva’ şeklinde söylenişine halkımız aşinadır.
Bazen ayvaa olarak müstehzi bir edayla fevkalade kötü taklitlerini de duyduğumuz bu kelam esasında Allah lafzı düşünülerek bizdeki eyvallah’ın Araplardaki söyleme tarzıdır.
“Ve” harfine gelince. Sadece gramer açısından incelendiğinde en az on iki ayrı işlevi olan bu harfi, kültürel boyutuyla ciltlerle kitapla ifade etmek mümkün.
Bu tabirde geçen “vav” için çeşitli fikirler öne sürülmüş. Bazıları cevabı kuvvetlendirmek için, bazıları da yemin manası için kullanıldığını öne sürmüşlerse de maiyyet yani beraberlik bildirmek için kullanıldığı fikri ağır basmıştır.
İkinci kelime olan “Allah” ki daha çok lafzatullah şeklinde ifade edilir. Cenab-ı Hakk’ın yüzlerce ismi olmasına rağmen Allah ismi gibisi yoktur. Çünkü ‘Zât-ı Ehadiyyet’in kendisini tesmiye ettiği isimdir.
Öyle bir zat ismi ki, semavî kitapta beyan edilen bu isim etimolojik olarak bile incelense, eşi benzeri olamayan bir kelime olarak kalmayıp, ayrıca ikiliği ve çoğulluğu kabul etmeyen bir yapıya sahiptir.

Sadece içinde geçen lafzatullah bile eyvallah’ın alelade kullanılmamasına yeter bir sebeptir.
Belki de gündelik Arapçada eyvaa olarak ifade edilmesi bundan kaynaklanıyordur. “Eyvallah”ın yukarıda geçen manasıyla beraber tasavvuftaki ıstılâhî sahasını mülahaza edersek bu gerçek daha bariz bir hal alacaktır. ‘Hakla kabul ettik, haktandır’ manasını ihtiva ettiğinden eyvallah, sufîyyede hemen hemen her halde zikredilir, bir virddir adeta. “

Her tecelli eden, mademki Cenab-ı Hakk’ın takdiri ve muradıyladır, o halde hakla kabul ettik, eyvallah.

Şu anda anlayabildiğime, yahut sonra idrak edeceğim irfana şimdiden eyvallah.

Güzel-çirkin diye tavsif ettiğimiz velakin hepsinde gizli ve aşikar olan hikmete gördüğüm görmediğim esrar-ı ilahiyeye eyvallah.”

“Eyvallah”ın ruhuna nüfuz edebilirsek içinde samimi bir tasdik havası barındığını fark edebiliriz. Samimi, içten kabulleniş ancak muhabbetle olur. Zaten din de bu muhabbetin tesiri içindir. Öteki türlü, inanç sistemini sadece bir dizi ameller olarak algılamak ki menzile yani o rızaya asla ulaştıramaz. İkilik de burada başlar, bu muhabbet olmazsa her muhatap kalınan emrinde o bir sen olmuş olur ki, kişi bu durumda ibadet ederken ikilikten kurtulamaz. Halbuki muhabbetle teslimiyet gerçek birliği sağlar.
Eyvallah böyle bir halin nişanesidir. Bu mefhum ile alakalı Kitap’tan ve sünnetten pek çok örnek vardır.
Mesela Bakara Sûresi’nde anlatılan Hz. Mûsâ (as)’nın kıssasında; Hz. Mûsâ (as) kavmine ‘Allah’ın bir inek kes’ emri verdiğini söylediğinde onlar, “Sen bizimle alay mı ediyorsun” diye karşılık verirler. Mûsâ (as)’nın işin ciddi olduğunu belirtmesi de ikna olmalarına yetmez. “Bu ineği bize anlat, rengi nedir, neye benziyor, şöyle mi böyle mi?” gibi sorularla işi yapmamak için kırk dereden su getirirler.

Maide Sûresi’ndeki kıssaya göre ise önce Allah’tan doymak için rızk isterler, kendileri kudret helvası ve bıldırcın eti ile nimetlendirilmeleri ve bu mucize karşısında sayısız hamd ü sena edip Hak Teala’ya şükredecekleri yerde, ‘bu sofrada soğan, sarmısak yok’ diyerek onda bile kusur bulurlar.
Anlaşılan ne emirlere karşı ne de nimetlere karşı eyvallah diyerek bir teslimiyet göstermezler. Zaten bu gibi hususlarda çok fazla itiraz etmelerinden dolayı Cenab-ı Hakk’ın Yahudi şeriatını çok ağır kıldığını söylemişlerdir. Kur’ân-ı Kerîm’de ve hadis-i şeriflerde geçen bu ve benzeri misaller tecellileri eyvallah ile kabullenemeyişin Mevlâ’sı ile kulu arasındaki muhabbet bağını nasıl kopma noktasına getirdiğini ibretle göstermektedir.

Dinî kaynaklarda ve kültürümüzde ahlâkî güzellikte numune teşkil edebilecek âbidevî şahsiyetlerin hep eyvallah’ın o tasdiki ruhuna ermeleriyle bu derecelere nail olduklarına işaret vardır. İnsan birçok musibete ‘ben’ belasından, çekişmekten dolayı uğramaz mı?
Başka bir ifadeyle inayet-i Hak’la, halkla yaşamayı kendisine şiar edinerek eyvallah’ı vird edinen kolay kolay gaflete, hırsa, kavgaya düşer mi? Adım adım benlikten kurtulmaya basamak olan eyvallah, hak suretinde bâtılın ayrılmasına vesile olduğu gibi, haktan ve hak ilminden ayrı düşmeye de lâzım bir virddir. “Kişi böylesi bir hakikat rehberine erişirse, eyvallah’a iyi tutunmalı der” sofiler.

Hz. Mûsâ (as)’nın Hızır ile olan arkadaşlığı bu mevzuya pek güzel misal teşkil eder. Bir zata sormuşlar: “Her şeye eyvallah, peki gafilin gafletine de mi eyvallah?” Cevaben, “Gaflete eyvallahımız yoktur; fakat gafil bir kimse gördüğünde, ‘Bu, benim halim de olabilirdi; ama Cenâb-ı Hak şu an beni muhafaza etti.’ diye tefekkür edersin. Ve ibretle eyvallah dersin.” demiş. “Peki, yanlış olan şeyi nasıl düzelteceğiz?” diye sormuşlar. O zat devamla, “Kendi acizliğini hatırına getirerek karşısındakini ikna etmen daha kolay olur, sen kendi egonu aradan çıkarırsın, böylece sözünün tesiri olur.” diye cevaplamış.

Cenâb-ı Pir Mevlânâ Celaleddin-i Rumi (kds)’nin oğlu Sultan Veled, şahane bir beytinde bu güzellikleri özetlemiş: “Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır” (Bizlere babamızdan maddi bir miras, büyük bir servet ve makam kalmadı. Bizlere kalan (bunlardan çok daha kıymetli, bizleri evvelkilerin mevkiine erdiren) Hakk’ın hikmet tecellilerini eyvallahla karşılama hali kalmıştır.)

Mevlam! Sen'den gelene, gelmeyene; ne şekilde belirlemişsen kaderime, bu oyundaki biçtiğin rolüme , yürekten kocaman bir EYVALLAH

OTOBUS DURAĞINDA İKİ KADIN 

-Vooooo… Fadimânım nirden çıktın gıı. Gözümorunuyon sandım, ipiyden belli gorünmüyon da…

-Norüyüm anam, meşakkatten gozümüzü açamaz olduk, oğlan uşak derdi bir yandan, hastalık bir yandan, ölüp ölüp, diriliyok.

-He gıı, ben diyeceedim de itiyat ittim. Onii betin benzin uğraya dönmüş, sanki meftâ yüzü vurunmussun.

-Valla hiç dadım yok, şu sıcakta bile üstüme elentiler geliyo.

-Hayrola niyin var gıı, nireni beğenmiyon

-Bilmem gadasını aldığım, bazı göğsümün altına bir ağrı giriyo ALLAH canımı alıyo.

-Booo! Gorüyonnu gııı, yil nii giriyo olmasın, peki ne şekil ağrıyo.

-Aman fitnatanım sen de bi âlemsin,ağrının ne şekili mi olur? dölecik ağrıyo.

-Peki ağrı girinci nası oluyon?

-O zaman gozümün uğru karakıyo, yüreem garışıyo, başım fenikiyo..

-Vooo Fadimanım gusura kalma da sen de iymal mısın nii? Böyle hastalıklar iyi dimez adama, allıyitmiye vık diyi giden, en iyisi sen bi doktura gorün.

-Kolesi olduğum iyi diyon da dokdullar sanki çok mu iyi biliyo, en anılmış dokturlara goründüm gine bilemedi. Boyuna soru soruyo, "borüme şiş sokuluyo gibi oluyo" diyom doktor pel pel bakıyo, ben "can evim sızlıyo " diyom ööle gulüyo, "yaannımın koşesi ağrıyo" diyom senin yaannın koşelimi diye beniminen eğleniyo, duyuyonmu gardaşım. Öğle kotü devire kaldık ki allıytmiye ne yisek tokanıyo. Sufra da önüme ne konsa uşaklar önümden gapışıyo.. Niymiş "çok yirsem tokanırımış"

-İyide ağzını sevdiğim, bu yaştan sona az yimek lâzım yoosa tokanabilir.

-Ne tokanacak anam masuz idiyollar, niymiş, ben de gizli şeker varımış da ekmek bile tokhanırımış, yalana bak yalana.Hadi o niyse, bacceden taze büber yolup getiriyok onda da şeker var diyo elimden gapıyollar, sanki bebe gandırıyollar acı biber dede mi şeker olurumuş.

-He gıı bizimkiler de duzda bile şeker var diyollar, ne gunnere galdık ALLAH sonumuzu hayır getire.

-Anam bunun hayırı şeri mi olur? Doğrudan doğruya yimemiz istenmiyo, yağlı yime, datlı yime, et yime, ekmek yime, ya ne yiyeceek, gavulluklarından herşiyi gısıyollar, bu gader de gısnıklık olmazcki anam, haksızmıyım.

-Peki bu işe doktullar ne diyo?

-Onların da ciğerine ingiler insin. Oğretlemiş gibi bebelerinen ağız billiği yapıyollar,

-Gardaşım iyi diyon da belki de çocuklar haklı, bu yaştan sonra az yimek lâzım yoğsa gâlp, tansiyon, damar tıkanıklığı, adamı alır sokar alimALLAH, gendimize mukaat olmazsak elayağa galır perişan oluruk. Bence sen de gendine mukaat ol, düşersen kimse yüzüne bakmaz.

-Aman ALLAH elaya gomasın da canımı alsın daha iyi.

-Amin anam Amin eskilerin dediği gibi iki gün yatak üçüncü gün toprak. Sen ona bak… ALLAH imandan ayırmıya.

_Ciğer gardaşım görülmedik söylüyon da yiyecekleri benim uğrumdan gapmaları yiğin ağırıma gidiyo…Halbu ki biz onlara yimedik yidirdik, giymedik giydirdik şinci onların şu ittiklerine bak.O kadar emeklerden sonra adımız bişi bilmeze çıkıyo, sanki bebelere her şiyi biz belletmedik gibi bizi hiç masimiyollar, sanki gonuşmasını biz öğretmedik gibi ağzımızı mezeliyollar. Bide en çok ağrıma giden şu saçını süpürge yaptığın herifin bebelerinen bir olup gelinin, gızın yanında beni cinnetmeleri. .

Torunların ağzına yil viriyo, beni manı manı oynadıyollar. Bazen ALLAH canımı alsa da kurtussam diyom.

-Aman Fadimanım ağzından yil alsın o nası sözümüş.? Ölüyüm mülüyüm dime vALLAHa gırkın bile çıkmadan herifin evlenir gakar haberin olsun…

-Biliyom anam biliyom bizim adama galsa şimdiden bişi bulacakya torunlardan iytiyat idiyo..

Bu gadar sevginin, saygının, emeğin, fedakarlıkları n garşılığı bumu olmalı sence Fadimanım?.

-Çok doğru söylüyosun Fitnat hanım. Uğrun da ömrümüzü virdiklerimizin bizlere daha saygılı olmaları gerekmez mi? Halbu ki biz onları ne haalinen bu yaşlara getirdik, onlara gösterdiğimiz şefkâti, merhâmeti ve ana sevgisini hiçbir sevgi de bulamazlar hele hele Anaların fedakârlığı tüm fedakârlıkların üstünde gelir, bunu galın gafaları almıyo.Ciğellerine fitil işlesin diyom,gine de gıyamıyom. Onların bebeleri de onlara itsin daha ne diyim…

-Sus anam aşam aşam betdaa itme…

- İyiya yürem gakıyo gı.

-Anam sen gine de velâhâvli di.

Abooooov bizim mâlenin arabası geliyo, gâri bana müsaade
amma çekilmen beklerik ha,hadi geline, gıza selam söle, uyuz olun gelin haaa….hiç gelmiyosunuz kele….

Eğsikli, canımız,ceramız çekiliyo yosa istemez miyik, hadiki gine arabı gaçıracan

-Amandiyim bu gaçıncı araba, bunu bari gaçırmıyım hadallaasmalladık….

Veli
Çocukken arkadaşım Ali ile oynardık. Arkadaşlar, hep “Ali-Veli 49-50” derlerdi. Ali’nin dedesinin adı Ali, benimse babamın adı Veli idi. Bizim Ali, üniversiteye girmedi. Bense önce İTÜ’yü bitirdim sonra da Almanya’ya geldim. Elektrik mühendisiyim. Burada önemli projelere imza attım. Güya annem bana “Oku oğlum, okumayana kız vermezler” diyordu. Mahallemizde taliplisi çok olan Ö. Hanım, bizim Ali ile evlendi. Elektrik çarpmış gibi oldum. Bu yaşıma geldim, yeni evlendim? Ne yapsam, ben de oğlumu okutmasam mı?

Dr. Can 

Allah’ın Veli kulu, sevgili mızıkacılar diyarındaki “gurbet damadı…”

Evet! Ali Bey Ö. Hanım’la evlenmiş ama sen de bu arada HASRET, HİCRET, GURBET isimli 3 muhterem hanımla yaşamışsın. İlim ve irfan yolunda başarılı bir erkeğin arkasında “bir eş” olurken senin 3 eşin olmuş.

Ö. Hanım’ın kızı 30 yaşına gelmişken sen, onun kızından 2 yaş küçük A. yengemizle evlenmiş üstelik onu Hz. Meryem’in yanında Zeynep bint-i Cahş’la da (ra) tanıştırmışsın.

Hani ülkemizde çocuğun babası vefat eder de, onun mirasıyla bir Topkapı-Eyüp minibüsü alıp, arkasına “Babam sağ olsun” yazdırır ya; sen de Müslüman olduktan sonra “ön ad” olarak verip “ZEYNEP-A.” diyerek aslında anneciğinin haklılığını da kabul etmiş oluyorsun. Yani okumayana kız verirler belki ama, okuyana hem de AB’ye girmiş bir hanım kız verirler.

Hayat bilgisi ve gerçek “hayat” dersleri

1) Bazen okullarda gördüğümüz “hayat bilgisi” dersleri ile gerçek hayattaki yaşam dersleri birbirine uymayabilir. Çünkü okulda bizi “hayata” değil “sınava” hazırlıyorlar.

2) Sınavlar önceden haber veriliyor, hangi konulardan olacağı belirleniyor, anlatılmayan konulardan sınav yapılmıyor ve tek doğru cevabı olan sorular soruluyor, sonunda da aldığımız not yüzümüze objektif bir değerlendirme sonucu okunuyor. Hayatta karşımıza çıkan sınavlar öyle mi ya?

3) Okul hayatımızda önce dersi görür sonra sınava alınırız. Halbuki hayat okulunda önce sınava çekilir sonra dersimizi alır otururuz aşağı!

4) Okul hayatında başarısız olunca SINIFTA KALIRIZ; ama hayat okulunda “BİR ALT SINIFA” düşeriz…

Özlemlerimiz bitmez ki

Yani sevgili Veli insan. İster Ali Bey gibi hayat okulundaki sınavlarla, ister Veli Bey gibi okul hayatındaki sınavlarla boğuşalım, ister Ö. Hanım’la evlenelim, isterse Ö.’nün özlemiyle yaşayalım.

Sonuçta;
YAŞADIĞIMIZ HAYAT
ÖZLEMİNİ ÇEKTİĞİMİZ HAYAT MI?
YAŞADIĞIMIZ HAYAT
RAZI OLDUĞUMUZ
HAYAT MI?
YAŞADIĞIMIZ HAYAT MECBUR OLDUĞUMUZ HAYAT MI?
YAŞADIĞIMIZ HAYAT MUTLU OLDUĞUMUZ HAYAT MI?
YAŞADIĞIMIZ HAYAT BİZİ;
YAŞADIĞIMIZ HAYATTA MUTLU EDECEK Mİ?

Özellikle son soruya EVET cevabı verebiliyorsan;
Sevgili Veli;
Ö.’yü bırak, Zeyneb’e (eşine) bak…
Gurbeti ışıklandırdığın gibi.
Aydınlık cennetlerde, Zeynep’le mutlu olmaya bak.

Dünyanın birçok ülkesinde Türkiye'deki sevgi dili şölenine katılmak isteyen yüzlerce öğrenci elemelerde hünerlerini sergilerken izleyenleri kendilerine hayran bıraktılar.

TÜRKÇE OLİMPİYATLARI'NIN ETKİLEYİCİ TANITIM FİLMLERİ - İZLE
AZERİ ÖĞRENCİDEN VEDA BUSESİ - DİNLE
TEKSASLI ÇOCUKLARA HAYRAN OLACAKSINIZ - İZLE
İZLEYENLERİ HAYRAN BIRAKTI - VİDEO

Saim Orhanı Ayna programından tanıyoruz.. Asrımızın Evliya Çelebisi sanki..Gezmediği yer kalmadı.

Çoğumuz onun yerinde olmak isteriz ama bu kez değil galiba:)

Günümüzde "kızak köpekleri" olarak tanınan Sibirya'nın 'Husky' cinsi köpekleriyle bir kızak yolculuğuna ne dersiniz? Muhteşem bir yolculuk...


Dünyanın bir çok yerinde insanların yakın dostu bekçisi köpekler Sibirya başta olmak üzere ABD ve Kanada'da insanı ve yükünü çeken köpekler olarak karşımıza çıkıyor.

Son gezisini Grönland adasına yapan Ayna Programı yapımcısı ve sunucusu 'Dünyanın Seyyahı' Saim Orhan, Türk programcıları arasında bir ilke imza atarak, kızak köpekleriyle muhteşem bir tura katılıyor.

Husky cinsi adı verilen bu köpekler soğuk kış şartlarına karşı son derece dayanıklı. Susadıklarında da KAR yiyor. Bu köpekler son derece güçlüler. Bağlı bulundukları kızakları kilometrelerce çekebiliyorlar.

İşte Saim Orhan'ın muhteşem seyahati